خانواده گلبهار

داستان آشنایی ما با خانواده گلبهار

برای دیدن عشایر سنگسرى و رسیدن به خیل درازو ( ییلاق درازآب)، از فیروزکوه به سمت روستاى کتالان رفتیم و از آنجا به سمت مسیر ییلاق حرکت کردیم..سنگسری‌ها به ییلاق، خیل می‌گویند و درازآب یعنی جایی که در آن چشمه‌ها و جویبارهای طولانی جاری است.

گلبهار خانم، مادر خانواده‌ای که به تازگی با آنها آشنا شدیم، ۳ دختر و ۱ پسر دارد، دختر کوچکش سهیلا و پسرش به نام محمد که خودش هم دو پسر دارد، در ییلاق به همراه گلبهار زندگی می‌کنند. وارد گوت (سیاه‌چادر سنگسری) که شدیم، گلبهار خانم را دیدیم که داشت برایمان آرشه می‌پخت. سفره صبحانه پهن شد و ما با انواع مختلفی از محصولات لبنی رو به رو شدیم که نام و روش تهیه هر کدام از آنها در نوع خود بسیار جالب توجه بود.. صبحانه آن روز ما تشکیل شده بود از آرشه، واروون، مامایی وئو، خورَش، ماست محلى، عسل محلی، لور و ..

بعد از خوردن صبحانه‌ای خوشمزه و مقوی، به سراغ بزها و دوشیدن شیرشان رفتیم و ما هم شیر دوشیدن را به کمک اهالی خانواده امتحان کردیم و خیلی هم لذت بردیم.. شیرها در ظرف‌های مخصوص جمع‌آوری شد و گلبهار خانم همانجا آنها را تبدیل به ماست و پنیر و … کرد.

گلبهار خانم و سهیلا دختر کوچک خانواده، که کارشناسی ارشد باستان شناسی و علاقه خاصی به این سبک از زندگی دارد، به صورت کامل در مورد هر کدام از محصولات و خواصشان برایمان توضیحاتی دادند. از میان لبنیات متنوع سنگسری، آرشه، خورَش، واروون و مامایی وئو در فروشگاه کوچیران قابل تهیه می‌باشند.